Όταν έφτασα στην Ακρόπολη άρχισα να απογοητεύομαι από το θέαμα που αντίκρυσα. Το τι λαθρομετανάστες υπήρχαν, δεν περιγράφεται. Δεν με ενδιαφέρει αν διαθέτουν άδεια παραμονής, θεωρούνται λαθρομετανάστες από τη στιγμή που πέρασαν λαθραία τα σύνορά μας. Το τι μαντήλα κυκλοφορούσε, το τι μαυράκια υπήρχαν, το τι μικροπωλητές Πακιστανοί, Αφρικανοί… δεν υπάρχουν λόγια να το εκφράσω. Μόνο όποιος πήγε την Καθαρά Δευτέρα στου Φιλοπάππου καταλαβαίνει τι εννοώ. Ανάμεσά τους λιγοστοί οι Έλληνες, μουδιασμένοι, φοβισμένοι…, κάθονταν λίγη ώρα κι έφευγαν.
Ο συμφοιτητής που ανέφερα έχει κάνει σπουδές και μεταπτυχιακό στην Ελλάδα στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό. Μιλάει πάρα πολύ καλά τα ελληνικά και μαζί με αυτόν έχουν μάθει και τα παιδιά του και η σύζυγός του να μιλάνε. Απόρησε, με ρώτησε για ποιο λόγο είναι τόσοι πολλοί οικονομικοί μετανάστες συγκεντρωμένοι στην Αθήνα. Με ρώτησε γιατί έχουν δοθεί τόσες πολλές άδειες παραμονής σε ξένους. Όταν τους είπα ότι οι περισσότεροι είναι χωρίς καθόλου χαρτιά κι από όσους έχουν, ένα μεγάλο ποσοστό διαθέτουν πλαστά χαρτιά, έμειναν με το στόμα ανοιχτό κυριολεκτικά. ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΑ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥΣ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΙΩΧΝΕΤΕ; Πώς να τους εξηγήσω ότι η ηγεσία μας είναι ανίκανη να τους απελάσει όπως ορίζει ο νόμος; Πώς να τους δώσω να καταλάβουν ότι ψηφίσαμε ΠΑΣΟΚ αλλά κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ; Προσπάθησα, όσο πιο απλά γινότανε να εξηγήσω την κατάσταση όπως έχει. Πότε –πότε ο Κέβιν με διέκοπτε για να μεταφέρει τα λεγόμενά μου στη μητέρα του που δεν γνωρίζει ελληνικά και στη γυναίκα του που δεν τα καταλαβαίνει όλα. Θυμάμαι ακόμα την έκπληξή τους, όταν τους είπα τι προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση με το λαθρονομοσχέδιο αλλά και την αγανάκτησή τους όταν έμαθα ότι αυτό το κάνει χωρίς τη συγκατάθεση του ελληνικού λαού.
Όταν τελείωσε η ξενάγηση και προχωρήσαμε ανάμεσα στις δεκάδες αφρικανικές και ασιατικές φυλές, ο πατέρας του Κέβιν με ρώτησε «Που είναι οι Έλληνες σήμερα» κι εγώ του εξήγησα ότι φοβούνται, ότι είναι απελπισμένοι με την κατάσταση αυτή, ότι τους μαστίζει η ανεργία εξ αιτίας των ξένων, έχουν τόσα προβλήματα και δεν βγαίνουν από το σπίτι τους, δεν έχουν διάθεση. Θυμάμαι ότι κούνησε το κεφάλι του με απόγνωση.
Όταν προχωρήσαμε πιο κάτω αντίκρυσα ένα θέαμα που ακόμα το θυμάμαι. Ένα τεράστιο φορτηγό, τίγκα στους χαλβάδες, στις λαγάνες, στους ταραμάδες, στα σαρακοστιανά άραξε κι άρχισε να τα μοιράζει στους λαθρομετανάστες. Ούτε ένας Έλληνας πουθενά. Έπεφταν σαν κάργιες επάνω στα φαγητά που τους έδωσε ο Δήμος Αθηναίων ΑΓΟΡΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ. Κι όλα αυτά εν μέσω τέτοιας οικονομικής κρίσης!
Πιο κάτω ο Κακλαμάνης έπιασε χορό με τους Αλβανούς!!!!!
Ούτε ένας Έλληνας γύρω…………
Υποψήφιοι Έλληνες πολίτες, σου λέει ο Κακλαμάνης, ας τους καλοπιάσω να τους τραπεζώσω με τα λεφτά του κορόϊδου του Έλληνα, για να με ψηφίσουν!.
Σιχάθηκα, ένιωσα μεγάλη πίκρα και ντροπή για την κατάντια της χώρας μου, ντράπηκα για τις εντυπώσεις των ανθρώπων που συνόδευα. Είχαν ξαναέρθει πιο παλιά όταν η Ελλάδα ήταν Ελλάδα και την Καθαρά Δευτέρα στου Φιλοπάππου κυκλοφορούσαν ελληνικές οικογένειες, ζευγαράκια, παρέες νέων, ηλικιωμένοι. Δεν υπήρχε κίνδυνος κλοπής. Τώρα μαύρισε το μάτι μας στην κυριολεξία
Σαν επίλογο θα κρατήσω τα λόγια του Κέβιν και του πατέρα του. Όταν με χαιρετούσαν μου είπαν:
«- Η Έλληνες είναι δυνατός λαός. Τόσους αμυντικούς πολέμους έχετε στο παρελθόν. Πολεμήστε τους, αναγκάστε τους να φύγουν, κρατήστε μόνο όσους έχετε πραγματικά ανάγκη για να μην μείνει ούτε ένας Έλληνας άνεργος. Βοηθείστε τους από μακρυά. ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΑΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ».
Τέλος μου υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν ότι μπορούν στο Μάντσεστερ που μένουν αλλά και πιο έξω, να ενημερωθεί η κοινή γνώμη για αυτό το πρόβλημα γιατί, όπως μου είπαν, δεν είναι πρόβλημα ελληνικό μόνο, αλλά και ευρωπαϊκό».
Ελευθερία Λόγου.
ΠΗΓΗ
